ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో విద్యార్థి నిరసనకారులను ఎదుర్కొంటున్న పోలీసులు, 15 ఫిబ్రవరి 2010. 1969లోనూ, మళ్లీ 2009 నుంచి 2014 వరకూ విద్యార్థి ప్రతిఘటనకు ఈ విశ్వవిద్యాలయ ప్రాంగణమే కేంద్రబిందువు.
2009 నుంచి 2014 మధ్య తెలంగాణ ప్రజలు రాష్ట్ర సాధన డిమాండ్ను సభా మందిరాల నుంచి, కూటమి బేరసారాల నుంచి — ఈ ప్రాంతంలోని ప్రతి వీధిలోకి, ప్రతి పల్లెలోకి, ప్రతి ప్రాంగణంలోకి, ప్రతి పనిచోటుకూ తీసుకెళ్లారు. సకల జనుల సమ్మె, మిలియన్ మార్చ్, మహా గర్జన, సాగర హారం, వంట వార్పు, రిలే దీక్షలు, పాదయాత్రలు, బంద్లు — ప్రతి ఒక్కటీ అదే స్థిరమైన సంకల్పపు వేరైన వ్యక్తీకరణ. కలిపి చూస్తే, తెలుగు ప్రజల చరిత్రలోనే అత్యంత సుదీర్ఘమైన, అత్యంత విస్తృతమైన ప్రజా ఉద్యమం అవి.
అధ్యాయం Vరికార్డు TL·V·05
రాజకీయ పార్టీలు ఢిల్లీలో బేరమాడతాయి. నాయకులు వేదికల నుంచి ప్రసంగిస్తారు. కానీ ఉద్యమాలు తయారయ్యేది వీధుల్లో, పొలాల్లో, బొగ్గు గనుల్లో, తరగతి గదిలో, న్యాయస్థానంలో. 2009 నుంచి 2014 మధ్య తెలంగాణ ఉద్యమం రాజకీయ నాయకుల, ఆచార్యుల, కవుల ఉద్యమమే; కానీ అంతే స్థాయిలో — బహుశా అంతకంటే మౌలికంగా — తరగతికి వెళ్లడం మానేసిన విద్యార్థుల, పనికి వెళ్లడం మానేసిన ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల, కోర్టుకు వెళ్లడం మానేసిన న్యాయవాదుల, గనిలోకి దిగడం మానేసిన బొగ్గు కార్మికుల, ఇంజన్లు ఆపేసిన ఆటో డ్రైవర్ల, పొలాలు వదిలిన రైతుల ఉద్యమం; ఏభై మూడేళ్లుగా తమ హక్కులను నిరాకరించిన రాష్ట్ర రాజధానిలో తమ ఉనికిని చాటడానికి లక్షలాదిగా కేవలం నడిచిన సామాన్య స్త్రీ పురుషుల ఉద్యమం.
కేసీఆర్ రాజకీయ దిశానిర్దేశంతో టీజేఏసీ సమన్వయంలో సాగిన ప్రజా ఉద్యమ దశ — పోరాటపు చివరి ఏళ్లకు నిర్వచనమైన చిత్రాలుగా నిలిచిన వరుస మైలురాయి ఘటనలను సృష్టించింది. ప్రతి ఘటనా రూపంలో వేరైనది. అన్నింటి అర్థమూ ఒక్కటే: తెలంగాణ ప్రజలు ఆగబోరు, వాళ్లను ఆపలేరు, ప్రత్యేక రాష్ట్రం కంటే తక్కువ దేనితోనూ వాళ్లు సంతృప్తి చెందరు.
గన్పార్క్, హైదరాబాద్ వద్ద తెలంగాణ అనుకూల నినాదాలు చేస్తున్న పీడీఎస్యూ కార్యకర్తలు. 2009 నుంచి 2014 మధ్య ఉద్యమం బతికినది సరిగ్గా ఇలాంటి సమావేశాల్లోనే — రాత్రి తర్వాత రాత్రి, పది జిల్లాల్లోనూ.
Photo: Muzammil · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons
ప్రజా ఉద్యమపు ప్రధాన ఘటనలు
16 డిసెంబర్ 2010, వరంగల్★ మైలురాయి ఘటన
తెలంగాణ మహా గర్జన
తెలంగాణ మహా గర్జన. తెలంగాణ ఉద్యమ చరిత్రలో అతి పెద్ద ఒకే ఒక సభగా నిలిచిన ఈ కార్యక్రమానికి వరంగల్లో సుమారు 25 లక్షల మంది చేరారు. ఐదు దశాబ్దాల పాటు పల్లె సభా మందిరాల్లో పదిమంది ముందు తెలంగాణ గురించి మాట్లాడిన ప్రొ. జయశంకర్తో కలిసి కేసీఆర్ ప్రసంగించారు; వరంగల్ బహిరంగ మైదానంలో 25 లక్షల మంది ముందు ఆయన అదే నమ్మకాన్ని, అదే తపనను తీసుకొచ్చారు. ఇది ఇక ఒక పార్టీ రాజకీయ డిమాండ్ కాదని మహా గర్జన దేశానికి చాటింది. అది ఒక మొత్తం ప్రజల స్థిరమైన సంకల్పం.
10 మార్చి 2011, హైదరాబాద్★ మైలురాయి ఘటన
సాగర హారం, మిలియన్ మార్చ్
హైదరాబాద్ ట్యాంక్ బండ్ వద్ద టీజేఏసీ నిర్వహించిన మిలియన్ మార్చ్ — తమకు దక్కాల్సినదాన్ని డిమాండ్ చేస్తూ తెలంగాణలోని ప్రతి జిల్లా నుంచి రాష్ట్ర రాజధానికి తరలివచ్చిన ప్రజలను ఒకచోట చేర్చింది. మధ్యాహ్నం కేసీఆర్, కోదండరాం ట్యాంక్ బండ్కు చేరుకున్నారు; తెలంగాణ ఏర్పాటు కోసం పోరాడతామని పాల్గొన్నవాళ్లంతా సామూహిక ప్రతిజ్ఞ చేశారు. ఆంధ్ర ఉమ్మడి వారసత్వమని చెప్పుకున్న హైదరాబాద్ రాజధాని నగరం — నిస్సందేహంగా తెలంగాణ నగరమని, ఇక్కడి ప్రజలు స్పష్టంగా ప్రత్యేక రాష్ట్రం వైపే ఉన్నారని ఈ మార్చ్ చాటింది.
13 సెప్టెంబర్ నుంచి 24 అక్టోబర్ 2011★ మైలురాయి ఘటన
సకల జనుల సమ్మె
తెలంగాణ ఉద్యమ చరిత్రలో అత్యంత సమగ్రమైన సార్వత్రిక సమ్మె. సకల జనుల సమ్మె — అందరి సమ్మె — 42 రోజులు సాగింది. తెలంగాణ అంతటా ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు పనికి దూరమయ్యారు. న్యాయవాదులు కోర్టులను బహిష్కరించారు. సింగరేణి కాలరీస్లోని 60,000 మంది బొగ్గు కార్మికులు సమ్మెలో చేరి, ఆంధ్రప్రదేశ్ విద్యుత్కు ఇంధనమిచ్చే బొగ్గును ఆపేశారు. రాష్ట్ర రహదారి రవాణా ఉద్యోగులు, విద్యుత్ బోర్డు ఉద్యోగులు, రాష్ట్ర ఉపాధ్యాయులు — అందరూ చేరారు. జాతీయ రహదారులపై రహదారి దిగ్బంధాలు నిర్వహించారు. రైలు దిగ్బంధాలు నిర్వహించారు. ఈ సమ్మె ఆరు వారాల పాటు తెలంగాణ పరిపాలనను స్తంభింపజేసి — తెలంగాణ సమాజంలోని ప్రతి వర్గమూ రాష్ట్ర సాధన డిమాండ్ వెనుక ఐక్యంగా ఉందని, అంతకుముందు ఏ చర్య కంటే సమగ్రంగా నిరూపించింది.
42
సకల జనుల సమ్మె రోజులు, సెప్టెంబర్ నుంచి అక్టోబర్ 2011
ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, న్యాయవాదులు, బొగ్గు కార్మికులు, ఉపాధ్యాయులు, రవాణా కార్మికులు, విద్యుత్ కార్మికులు. తెలంగాణ ప్రజా జీవితంలోని ప్రతి వర్గమూ చేరింది. 60,000 మంది సింగరేణి కార్మికులు బొగ్గును ఆపేశారు. ఆరు వారాల పాటు ఈ ప్రాంత పరిపాలన స్తంభించిపోయింది. స్వతంత్ర భారతదేశంలో ఏ రాష్ట్ర సాధన ఉద్యమ చరిత్రలోనూ ఇలాంటి సమ్మె కనిపించలేదు.
17 ఫిబ్రవరి 2011
సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమం
టీజేఏసీ ప్రారంభించిన సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమం 16 రోజులు సాగింది; ప్రభుత్వ పనులు చేయడానికి నిరాకరించిన 3 లక్షల మంది ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు అందులో పాల్గొన్నారు. సకల జనుల సమ్మెకు ముందే — రాష్ట్ర సాధన కోసం తమ జీతాలను త్యాగం చేయడానికీ, క్రమశిక్షణా చర్యలను ఎదుర్కోవడానికీ తెలంగాణ ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు సిద్ధంగా ఉన్నారని చాటిన తొలి నిదర్శనం ఇది.
12 సెప్టెంబర్ 2011, కరీంనగర్
జనగర్జన సభ
కరీంనగర్లో పది లక్షల మందికి పైగా హాజరైన భారీ బహిరంగ సభ; టీజేఏసీ నాయకులతో, పాల్గొన్న అన్ని రాజకీయ శక్తుల నాయకులతో కలిసి కేసీఆర్ ప్రసంగించారు. మరుసటి రోజు మొదలై 42 రోజులు సాగబోయే సకల జనుల సమ్మెకు తెలంగాణ ఉద్యోగుల సంఘం తొలిసారి పిలుపిచ్చినది ఈ సభలోనే.
2 అక్టోబర్ 2011, రాజ్ఘాట్, న్యూఢిల్లీ
గాంధీ సమాధి వద్ద మౌన దీక్ష
గాంధీ జయంతి నాడు రాజ్ఘాట్లోని గాంధీ సమాధి వద్ద కేసీఆర్, కోదండరాం, ఉద్యమ నాయకత్వం మౌన దీక్ష పాటించారు; మహాత్ముడి అహింసాత్మక ప్రతిఘటన వారసత్వాన్ని స్మరిస్తూ — తెలంగాణ ఉద్యమం గాంధేయ ప్రజాస్వామ్య నిరసన సంప్రదాయంలోనే స్థిరంగా నిలిచిందని దేశ రాజధానికి కళ్లకు కట్టారు.
15 ఫిబ్రవరి 2012, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం
విద్యార్థి గర్జన సభ
విద్యార్థి ప్రతిఘటనకు చారిత్రక వేదికైన ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయ ఆర్ట్స్ కళాశాల ఎదుట తెలంగాణ విద్యార్థి ఐక్య కార్యాచరణ సమితి విద్యార్థి గర్జన సభను నిర్వహించింది. ప్రత్యేక తెలంగాణ రాష్ట్రాన్ని కేంద్రం ప్రకటించాలని డిమాండ్ చేస్తూ వేలాది మంది విద్యార్థులు గుమిగూడి — ఉద్యమపు విద్యార్థి రంగాన్ని క్రియాశీలంగా, కనిపించేలా ఉంచారు.
14 జూన్ 2013, హైదరాబాద్
చలో అసెంబ్లీ
శాసనసభ సమావేశాలు జరుగుతుండగా టీజేఏసీ శాసనసభ వైపు ప్రదర్శన నిర్వహించింది. పాల్గొన్నవాళ్లను ఆపడానికి పోలీసులు బాష్పవాయువు ప్రయోగించారు. ఈ కార్యక్రమంలో 47 మంది శాసనసభ్యులు, 14 మంది శాసనమండలి సభ్యులు, 1 పార్లమెంట్ సభ్యుడు అరెస్టయ్యారు. ఈ లక్ష్యం కోసం అరెస్టుకు సిద్ధపడిన ఎన్నికైన ప్రజాప్రతినిధులు — ఈ డిమాండ్ వెనుకున్న రాజకీయ నిబద్ధత లోతును చాటారు.
2010 నుంచి 2013 అంతటా
వంట వార్పు, రొట్టె దీక్షలు, రిలే దీక్షలు
వీధుల్లో వంట చేసే వంట వార్పును ప్రజా నిరసన రూపంగా టీజేఏసీ నిర్వహించింది; తెలంగాణ ప్రజలు బహిరంగంగా చేరి కలిసి వండుకుని తినడం ద్వారా తమ సామూహిక అస్తిత్వాన్నీ, పట్టుదలనూ చాటుకున్నారు. ఒక బృందం దీక్ష చేసి, ఆ తర్వాత మరో బృందం స్థానంలోకి వచ్చే రిలే నిరాహార దీక్షలు ఉద్యమ ఏళ్లన్నింటిలోనూ నిరంతరం సాగి, త్యాగ స్ఫూర్తిని కళ్లముందుంచాయి.
ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం: విద్యార్థి ప్రతిఘటన హృదయం
తెలంగాణ ఉద్యమపు నిర్ణాయక దశ అంతటా ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం కేంద్ర, భర్తీ చేయలేని పాత్ర పోషించింది. 1969 ఉద్యమంలో ఇక్కడి విద్యార్థులు ముందు వరుసలో ఉన్నారు. 2009లో మళ్లీ ముందు వరుసలో నిలిచారు — కేసీఆర్ దీక్ష మొదలుపెట్టినప్పుడు తమ సొంత ఐక్య కార్యాచరణ సమితిని ఏర్పాటు చేసుకుని, ఈ లక్ష్యం కోసం విద్యార్థి త్యాగానికి ప్రతీకగా మారిన విశ్వవిద్యాలయపు ప్రసిద్ధ ఆర్ట్స్ కళాశాల ప్రాంగణం నుంచి నిరంతర ఆందోళనను కొనసాగించారు.
ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థులు కేవలం ఒక రాజకీయ డిమాండ్కు సానుభూతిగా ఆందోళన చేయలేదు. ఏభై ఏళ్ల పాటు తెలంగాణ అనుభవించిన ఉద్యోగ నిరాకరణకు, విద్యకు నిధుల కొరతకు, సాంస్కృతిక అణచివేతకు వాళ్లలో చాలామంది ప్రత్యక్ష వారసులు. వాళ్లు తమ సొంత భవిష్యత్తు కోసమే పోరాడారు. విశ్వవిద్యాలయపు ఆర్ట్స్ కళాశాల — సమావేశాలకు, నిరసనలకు, విద్యార్థి సభలకు, చివరి ఏళ్లలో ఉద్యమంపై జాతీయ మీడియా దృష్టిని నిలిపిన సంఘీభావ దీక్షలకు వేదికైంది. రాష్ట్ర సాధనకు వాళ్ల తోడ్పాటు కొలవలేనిది; అది శాశ్వతంగా ఉద్యమ చరిత్రలో భాగం.
వీధి ఉద్యమం సాధించినది
ప్రజా ఉద్యమ పరిమాణం, 2009 నుంచి 2014
మహా గర్జన, వరంగల్, డిసెంబర్ 2010: 25 లక్షల మంది — ఉద్యమ చరిత్రలో అతి పెద్ద ఒకే ఒక సభ.
మిలియన్ మార్చ్, హైదరాబాద్, మార్చి 2011: తెలంగాణలోని పది జిల్లాల నుంచీ ప్రజలు రాష్ట్ర రాజధానికి తరలివచ్చారు.
సకల జనుల సమ్మె, సెప్టెంబర్ నుంచి అక్టోబర్ 2011: 42 రోజులు నిరంతరం; తెలంగాణ ప్రజా జీవితంలోని ప్రతి వర్గం — ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, న్యాయవాదులు, గని కార్మికులు, ఉపాధ్యాయులు, రవాణా కార్మికులు.
సకల జనుల సమ్మెలో చేరి, ఆంధ్రప్రదేశ్ విద్యుత్ కేంద్రాలకు బొగ్గు సరఫరాను ఆపేసిన 60,000 మంది సింగరేణి బొగ్గు కార్మికులు.
ఫిబ్రవరి 2011 సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమంలో 3 లక్షల మంది ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు.
జూన్ 2013 చలో అసెంబ్లీ సందర్భంగా అరెస్టుకు సిద్ధపడిన 47 మంది శాసనసభ్యులు, 14 మంది శాసనమండలి సభ్యులు, 1 పార్లమెంట్ సభ్యుడు.
2009 నుంచి 2014 వరకు ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం నుంచి నిరంతర విద్యార్థి ఆందోళన.
తెలంగాణలోని పది జిల్లాల్లోనూ ఐదేళ్ల పాటు ఆగకుండా సాగిన రిలే నిరాహార దీక్షలు, పాదయాత్రలు, బంద్లు, రహదారి దిగ్బంధాలు.
హైదరాబాద్లో నిరసన సందర్భంగా టీఆర్ఎస్ శాసనసభ్యుడు టి. హరీశ్ రావును అదుపులోకి తీసుకుంటున్న పోలీసులు, 22 ఫిబ్రవరి 2011. ఎన్నికైన నాయకులు మళ్లీ మళ్లీ అరెస్టుకు సిద్ధపడటం — ఉద్యమపు పునరావృత ఎత్తుగడల్లో ఒకటి.
ఒక సభలో కేసీఆర్ పక్కన “జై తెలంగాణ” టోపీలో ఒక చిన్నారి. ఈ ఉద్యమాన్ని మోసినవాళ్లు రాజకీయ నాయకులు, విద్యార్థులు మాత్రమే కాదు — కుటుంబాలు.
శ్రీకృష్ణ కమిటీ తన నివేదికలో తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని ప్రజా ఉద్యమంగా నిర్వచించింది. సమాజంలోని ప్రతి వర్గం నుంచీ ప్రజలు ఈ పోరాటంలో పాల్గొన్నారు.
శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక నిర్వచించినట్టు తెలంగాణ ఉద్యమ స్వభావంపై
ప్రజా ఉద్యమం — ఆ నిర్వచనమే వీధి ఉద్యమం సాధించినదాన్ని అత్యంత కచ్చితంగా చెబుతుంది. తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధనను ఒక రాజకీయ పార్టీ డిమాండ్ నుంచి, ఒక మొత్తం ప్రజల నిరూపితమైన, నిలకడైన, వ్యవస్థీకృత సంకల్పంగా అది మార్చింది. ఫిబ్రవరి 2014లో పార్లమెంట్ చివరకు ఓటు వేసినప్పుడు — అది కేవలం టీఆర్ఎస్ ఎన్నికల పరపతికో యూపీఏ రాజకీయ లెక్కలకో స్పందించడం కాదు. పది జిల్లాల్లోని వీధుల్లో, సభా మైదానాల్లో, బొగ్గు గనుల్లో, న్యాయస్థానాల్లో ఐదేళ్ల పాటు అందించిన రుజువుకు అది స్పందించడం — తమకు హామీ ఇచ్చినది, న్యాయంగా తమదైనది దక్కేవరకు తెలంగాణ ప్రజలు ఆగరన్న రుజువుకు.